دریاچه بختگان

 

                            دریاچه ی بختگان یاپیچکان در12کیلومتری غرب شهر نی ریز ودر شمال دهستان خیر استهبان واقع گردیده ودرارتفاع 1550متری از سطح دریا قرارگرفته است.طول آن از نظام آبادارسنجان تانیریز بالغ بر120کیلومتر بوده که از پوزه ی میل تاپوزه ی گردنه ی پل تخت (تلخ)وخاورشهر خرامه در برمی گیردوسراسر طول دهستان خیر را به محاصره ی خود درآورده است وعرض آن حدود30کیلومترمی باشد.نام دریاچه بختگان در پیش از اسلام "کوپانان"وپس ازاسلام به صورت های متفاوت :بجکان ،بخکان،نحکان،بحکان،ببجکان نی ریز وپیچکان ،قیچگان،بختگان،چوپانان،جفوزدرکتاب های تاریخی آمده است.بزرگان ودانشمندان ونویسندگانی هم چون ابن حوقل،ابن بلخی،علامه ی دهخدا،جی لسترنج انگلیسی(سرزمین های خلاف شرقی)،عباس جعفری(شناسنامه ی جغرافیایی ایران)،رینولدالیس نیکلسن انگلیسی،دکتر محمد ابراهیم باستانی پاریزی،حمدالله مستوفی(نزهت القلوب)،مقدسی،حسن پیرنیا(تاریخ باستان ایران)،جرج-ن-لردکرزن انگلیسی،فارسنامه ی ناصری،ژنرال فردریک جیمز مابرلی(عملیات درایران)،پاول شوارتس(جغرافیای تاریخی فارس)،پرفسورلوفرو...به خوبی دریاچه ی بختگان (نیریز)راتوصیف نموده اند.مساحت تقریبی  آن73743هکتار،معادل حدود 740کیلومترمربع است.حجم آب آن درحدود 10700میلیون مترمکعب تخمین زده شده است.آب این دریاچه شوراست و به وسیله ی دوتنگه ی پیچاپیچ به دریاچه دیگری موسوم به نرگس یا تشک به مساحت تقریبی 351کیلومتر مربع مرتبط می گردد.این دریاچه علاوه برچشمه ی گمبون در شمال باختری ورودخانه های فصلی از آب دائمی رود کراز طرف باختر سیراب میشود.در خشکسالی هاتمام آب آن تبخیر شده وبه صورت شوره زاری در می آید.باریک ترین عرض دریاچه ی بختگان حدود5-4کیلومتر،بین روستاهای دستجرد خیراستهبان وروستای بسترم شهرستان نیریز است.درهنگام خشکی ،باوسیله ی نقلیه ی موتوری می توان به راحتی ترددکردوبه هنگام پربودن دریاچه با قایق .دریاچه ی بختگان میان دو رشته کوه موازای از سلسله کوه های زاگرس (کوه ول در شمال با ارتفاع3270وکوه خانه کت باارتفاع 2965متردرجنوب )قراردارد.سربرآوردن کوه منکی در میان دریاچه موجب به وجود آمدن جزیره ی نرگس شده است.هردو دریاچه ی بختگان وتشک ،یازده جزیره ی کوچک وبزرگ از جمله جزیره علی یوسف ،نرگس،پلیکان ها،بسرم،منکو...دارد.این دریاچه میزبان پرندگان مهاجر بسیاری از جمله فلامینگو،قازدراز،مرغابی،سینه سرخ،اردک،درنا،قو،شانه به سر،پلیکان،چنگر،آنقوت،تنجه،بوتیمارو...ازکشورهای شمالی ایران به ویژه روسیه است.پرنده ی مهاجربه گویش محلی "قلنگ"نامیده می شود.کبک و تیهو و لک لک و آهوبره(دراج)،کوکرسینه سیاه،کبوتر چاهی،قمری،دارکوب،جغدکوچک و...از جمله پرندگان بومی این منطقه اند.انواع حواصیل،کفچه نوک،اردک،کشیمو...در نیزارهای این دریاچه که درساحل و عمق کم آن می رویند،به صورت گروهی لانه سازی می کنندوزادآوری می نمایند.هم چنین از حیوانات :بزکوهی،پازن،قوچ،میش وانواع گربه ی وحشی ،شغال،روباه،کفتاروجوددارد.متأسفانه در جهار پنج سال اخیر به دنبال خشکسالی های پی در پی،هرسال بیش از 2000الی3000ازاین پرندگان بی گناه ،بی رحمانه قربانی قهر طبیعت شدند.

راهکار های مناسب تربیتی فرزندان

چطور فرزندانمان را مناسب بار بیاوریم.....؟؟؟؟؟؟؟

بخش اول: قوانین ثابت و قابل احترامی تعیین کنید

بچه‌ها معمولا فکر می‌کنند هرکاری که دل‌شان می‌خواهد، باید انجام بدهند. اگر هم چیزی خلاف میل‌شان باشد گریه می‌کنند، جیغ می‌زنند و یا با پرتاب کردن وسایل، اوقات‌تلخی می‌کنند. هال رونکل (Hal Runkel) درمانگر خانواده اعتقاد دارد وقتی کودک درک کند که مرزهای تعریف‌شده و خوبی وجود دارد، یاد می‌گیرد که خودش را با شرایط وفق بدهد و به محدودیت‌ها احترام بگذارد.

---

۱. توضیح بدهید چرا…

لازم نیست برای کارهایی که از فرزندتان می‌خواهید یا قوانینی که برای او وضع کرده‌اید، توضیحات جامع و کاملی به او بدهید. اما اگر بداند دلایل قانع‌کننده‌ای وجود دارد، کمتر لجبازی می‌کند. مثلا اگر قرار گذاشته‌اید که سر ساعت ۸ به رختخواب برود، به او بگویید این کار لازم است چون بدن او را قوی و سالم نگه می‌دارد. یا اگر به او می‌گویید اسباب‌بازی‌هایش را جمع کند، دلیلش این است که دفعه‌ی بعد که خواست بازی کند، دنبال‌شان نگردد.

۲. از او تعریف کنید

هر زمان که کودک از قوانین پیروی کرد یا کار مثبتی انجام داد، از او تعریف و قدردانی کنید. دکتر لری کوئنیگ (Larry J. Koenig) نویسنده‌ی کتاب «تربیت هوشمندانه» می‌گوید: وقتی کودک تختش را مرتب می‌کند یا اجازه می‌دهد خواهرش با اسباب‌بازی‌هایش بازی کند، حتما این رفتارش را تمجید کنید. به او بگویید: «چه پسر بزرگی دارم که خودش تختشو مرتب می‌کنه و کاراشو خودش انجام میده.»

---

۳. خودتان هم قوانین را رعایت کنید

جودی آرنال (Judy Arnall) نویسنده‌ی کتاب «تربیت بدون نگرانی» می‌گوید: «کودک باید ببیند که خودتان هم قوانین را رعایت می‌کنید. وقتی از کار برمی‌گردید لباس‌هایتان را آویزان کنید، ظرف‌های کثیف را داخل سینک بگذارید و وقتی ناراحتید گریه زاری و داد و بیداد نکنید. بچه‌ها زمانی درست رفتار می‌کنند که ببینند شما هم به قوانین خودتان احترام می‌گذارید.»

۴. وجدان کودک را پرورش بدهید

اگر کودک‌تان به خاطر سرپیچی از قوانین شما احساس بدی داشت، سعی کنید این حس بد او را به حداقل برسانید. درست است که کمی حس گناه برای کودک لازم است؛ چون باید بتواند درست و غلط را تشخیص بدهد و سعی کند در مسیر درست حرکت کند؛ اما یادتان باشد از این‌گونه اتفاقات به عنوان یک فرصت آموزشی بهره ببرید. دکتر هال پیشنهاد می‌کند در این مواقع به کودک بگویید: «می‌دونم ناراحتی اما همه‌ی ما اشتباه می‌کنیم، فقط باید حواس‌مون باشه دفعه‌ی بد تکرارش نکنیم.»

---

بخش دوم: مهارت‌های حل مسئله را یادش بدهید

یکی از بزرگترین دلایل رفتارهای بد کودکان، احساس ناتوانی و ناامیدی آنهاست. دکتر بروکس (Dr. Brooks) در این زمینه اعتقاد دارد زمانی‌ که کودکان ابزارهای مورد نیاز برای کشف خودشان را داشته باشند، بهتر رفتار می‌کنند چون در این صورت بهتر مراقب خود هستند و به قول معروف کمتر صدای شما را در می‌آورند! و در صورت مواجهه با چالش‌ها درست‌ عمل می‌کنند.

۱. به کودک اجازه‌ی تصمیم‌گیری بدهید

درست است که فرزندتان کوچک است، اما به او فرصت بدهید که انتخاب کند. از او بپرسید: «دلت می‌خواد کدوم لباس‌خوابت رو بپوشی؟»، «برای زنگ تفریحت چه ساندویچی دوست داری برات بذارم؟»، اگر کودک بتواند این تصمیمات کوچک را بگیرد امور دیگر را بهتر اداره می‌کند، مثلا اگر با خواهرش دچار مشکل شود، دیگر از کارهای او شکایت نخواهد کرد و نمی‌گوید: «ببین مامان اون نمی‌تونه!» بلکه صبر می‌کند تا او راه درست را پیدا کند.

۲. تشویقش کنید دوباره و دوباره سعی کند

من و شما می‌دانیم اگر همه‌ی کارهای کودک را خودمان انجام بدهیم، خب همه‌چیز سریع‌تر پیش می‌رود؛ اما مهم این است که به کودک، مخصوصا کودک پیش‌دبستانی زمان کافی بدهیم خودش از پس کارهایش بربیاید. دکتر دونا جنت (Donna M. Genett) نویسنده‌ی کتاب «به کودکان کمک کنید کارهایشان را در خانه و مدسه درست انجام بدهند»، می‌گوید: «بگذارید کودک خودش بند کفش‌هایش را ببندد حتی اگر مجبور باشید کمی بیشتر منتظر بمانید. اجازه بدهید خودش اسباب‌بازی‌هایش را جمع و جور کند یا جوراب‌هایش را درون ماشین لباسشویی بگذارد.»

---

۳. طوری کودک‌تان را تربیت کنید که درباره‌ی هرچیزی، همه‌ی جوانب را در نظر بگیرد

مهارت‌های شناختی کودک برای به چالش کشیدن خودش را تقویت کنید. مثلا وقتی درباره‌ی اینکه چگونه باید کاری را به انجام برساند از شما سؤال می‌کند، جوابش را با سؤال بدهید. مثلا بگویید: «خودت فکر می‌کنی باید چیکار کنی؟» با این سؤال اعتماد به نفس او را بالا می‌برید و کمک می‌کنید درباره‌ی مسائل عمیق‌تر تفکر کند و نگرش درستی داشته باشد.

بخش سوم: کمک کنید کودک‌تان صبر کردن را تمرین کند

هیچ‌کس از انتظار خوشش نمی‌آید، مخصوصا کودکان و نوجوان‌ها؛ چون ساختار تکاملی و عصبی آنها به گونه‌ای است که علاقه دارند زودتر از همه‌چیز سر در بیاورند. بهتر است وقتی کودک نوپاست به او صبر و شکیبایی بیاموزیم. ممکن است کمی سخت باشد و کودک مقاومت کند یا ناراحت شود اما این کار به او کمک می‌کند در آینده بتواند راحت‌تر با مسائل روبه‌رو شود و صبر کردن برایش سخت نباشد و البته اگر قرار بود برای چیزی یا کاری صبر کند، رفتارهای ناخوشایندی نداشته باشد.

۱. بگذارید انتظار بکشد

هرچیزی را خواست، بلافاصله به او ندهید! دکتر اوسیت (Dr. Osit) در این زمینه می‌گوید: «اجازه بدهید فرزندتان احساس ناخوشایند انتظار را تجربه کند؛ چون این یک تغییر بزرگ و مهم است». به فرزندتان کمک کنید که بی‌صبری خودش را مدیریت کند.

---

۲. به کودک‌تان درباره‌ی احساساتش بگویید

کودک نوپا وقتی منتظر می‌ماند، نمی‌تواند احساس سرخوردگی‌ و یأس خود را بیان کند! اما شما می‌توانید برای احساسات مختلف او اسمی بگذارید و کمکش کنید آنها را به زبان بیاورد. از طرفی وقتی موفق شد برای چیزی صبر کند، تشویقش کنید. اگر کودک پیش‌دبستانی شما توانست در برابر چیزی صبوری به خرج دهد، به او بگویید: «می‌دونم که انتظار کار خیلی سختیه اما تو از پسش براومدی و این خیلی خوبه. تو صبر کردی». نظر دکتر بروکس در این مورد این است که اگر شما برای صبر فرزندتان ارزش قائل شوید، او ترغیب می‌شود بیشتر تلاش کند و به اندازه‌ی کافی صبر کند تا به نتیجه برسد.

۳. کودک‌تان را در اموری که نیاز به صبر دارد، مشارکت بدهید

کودکان را به کارهایی که فورا نتیجه نمی‌دهند و زمان می‌برند تا به ثمر برسند، تشویق کنید. مثلا از او بخواهید با لگوهایش یک سازه‌ی متفاوت و کمی پیچیده‌تر بسازد، برایش پازل بخرید و از او بخواهید همراه شما بذر گل بکارد و از آن مراقبت کند تا سبز شود. مطمئن شوید که کودک مدام با انواع گجت‌ها و بازی‌های کامپیوتری که فقط با فشار یک دکمه جواب می‌گیرد، سرگرم نیست!

بخش چهارم: روی «همدلی» زیاد تأکید کنید

تا به حال چندبار وقتی کودک‌تان اسباب‌بازی‌اش را با دوست یا خواهرش شریک شده است، کار او را پررنگ جلوه داده‌اید؟ اصلا فکر کردید که باید به این موضوع اهمیت بدهید؟! دکتر استیون کورتیس (Steven E. Curtis) می‌گوید: «آدم‌ها با این ذهنیت بزرگ می‌شوند که تمام دنیا حول محور خودشان می‌چرخد پس از همان کودکی یادشان بدهید که همه‌ی آدم‌ها احساس دارند، می‌فهمند و عواطف سایرین هم مهم است! اگر کودک این‌گونه رشد کند، کمتر احتمال دارد که در آینده با دیگران بد رفتار کند یا به آنها آسیب برساند.»

۱. از مهربانی‌های فرزندتان قدردانی کنید

لیزا هارون (Lisa Aaron) روان‌شناس کودک اعتقاد دارد بهتر است فرصت‌های طبیعی را برای آموزش همدلی به کودک از دست ندهیم. او می‌گوید: «وقتی می‌بینید کودک‌تان نسبت به دیگری باملاحظه رفتار می‌کند، شما هم به این رفتارش پروبال بدهید. مثلا اگر دیدید روی عروسکش پتو انداخته است، بگویید: «چه کار خوبی کردی، هوا سرد شده ممکن بود سرما بخوره.»

۲. به جای توضیح دادن، از او سؤال کنید

شما نمی‌توانید به یک کودک نوپا، همدلی را توضیح بدهید. بچه‌ها در شرایطی نیستند که به سخنرانی دیگران گوش بدهند. کاری که باید بکنید این است: کمک کنید درباره‌ی احساسات دیگران فکر کنند. اگر از آنها سؤال کنید ذهن‌شان به‌کار می‌افتد و متوجه‌ی احساسات دیگران می‌شوند. مثلا وقتی کودک‌تان اجازه نمی‌دهد دوستش با عروسکش بازی کند از او بپرسید: «فکر می‌کنی دوستت چه حسی داشت وقتی نذاشتی به عروسکت دست بزنه؟»

۳. زبان بدن را به کودک‌تان یاد بدهید

خودتان می‌دانید که حالات چهره و حرکات بدن احساسات آدم‌ها را بیان می‌کند. وقتی بتوانید این احساسات را درک کنید، همدلی‌تان بیشتر می‌شود. «دیدی وقتی شکلاتت رو با دوستت نصف کردی چقدر خوشحال شد؟ دیدی خندید؟ تو باعث شدی اون خوشحال بشه.» به موقع به او یادآوری کنید به حالات دیگران که بیان‌کننده‌ی احساس‌شان است، فکر کند. کودک ممکن است در ابتدا کاملا متوجه این رفتارها نشود اما کم‌کم درک خواهد کرد و می‌فهمد رفتار او چگونه می‌تواند دیگران را تحت تأثیر قرار بدهد.

حرف آخر

هم من و هم شما می‌دانیم که یک شبه نمی‌شود یک بچه را تربیت کرد و نظم و ترتیب یادش داد! خیلی از اوقات ممکن است فرزندتان بی‌ادبی کند یا رفتار بدی داشته باشد هرچقدر هم که شما سعی کرده باشید این اتفاق نیفتد. یادتان می‌آید دوستم چه می‌گفت؟ «در نهایت آنها فقط بچه هستند» همین! تلاش کنید! دیر یا زود جواب می‌گیرید و کودک دلبندتان می‌آموزد حتی زمان‌هایی که شما حضور ندارید، بهتر و بهتر رفتار کند. مطمئن باشید!

سرگذشت بکر در گذر زمان

بکرها از کجا آمده اند؟ ریشه بکرها از کجاست؟ علت پراکندگی بکر ها در ایران از چیست؟ چرا بخشی از مردم خیر از داراب به خیر آمدند؟ با اینکه حضور ایلات و عشایر در شهرستان استهبان ثبت نشده است، چرا طایفه ای به نام بکر وجود دارد؟ چرا بکرهای سهل آباد به خراسان شمالی رفتند و با کردهای کرمانجی ازدواج کردند؟ چرا در خرامه و نورآباد ممسنی و داراب بکرها زندگی می کنند؟ علت فاصله گرفتن طوایف بکر از همدیگر چیست؟ این سوالی است که دوست فرهیخته بکر آقای فرهادی در یک کتاب به آن پاسخ می دهد. چیز جالبی که در این سه روایت پیدا شده اینه که بکرها به چند گروه تقسیم شدند. 

  روایت اول

مطابق تحقیقات میدانی و منابع موثق از کتاب های تاریخی و ادبیات شفاهی نقل شده سینه به سینه، بکرها نه ترک هستند نه لر هستند و نه فارس. بلکه بکر ها از نژاد کرد هستند و سرزمین مشترک آنها دیار بکر کردستان ترکیه است. بکرها مردمانی دلیر و نیرومند بودند که در کوهستان های کردستان ترکیه و سوریه زندگی می کردند و به نام سرکوهی شناخته می شدند. هم اکنون در کشور ترکیه کردهای کرمانجی به نام ترک های کوهستان شناخته می شوند و هویت کردی آنها نادیده انگاشته می شود. دولت فاشیستی و نژاد پرست ترکیه در حال استحاله فرهنگی و نژادی کردهاست و در سوریه کردها در چنگال داعش اسیرند. بکرها نخستین بار در زمان نادرشاه افشار از دیاربکر به عنوان ایلچی و جنگاور به سرزمین ایران مهاجرت اجباری داده شدند.

   استان دیاربکر یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری است به همین نام می‌باشد. و مساحت استان دیاربکر ۱۵٬۳۵۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن پیرامون یک و نیم میلیون نفر است. شمار شهرستان‌های این استان ۱۳ و شمار روستاهای آن ۷۳۴ است.

 

 

 

دسته اول بکرها در شمال خراسان سکنی گزیدند و هم اکنون در این منطقه کردهای کرمانجی زندگی می کنند و گویش و زبان آن ها دقیقاً با کردهای کردستان ترکیه یکسان است. دسته دوم بکرها به فارس تبعید می شوند و دسته سوم به بوشهر در منطقه خشت تبعید می شوند. بکرهای فارس هم اینک در منطقه خیر استهبان ، رستاق داراب و خرامه ساکن هستند و با نام بکر شناخته می شوند. این دسته از بکرها به ماهان کرمان نیز مهاجرت کردند. روی سنگ قبرهای قبرستان سهل آباد خیر نام طایفه بکر حکاکی شده است و حاکی از این است که بودن از تبار بکر چیز مهمی بوده است که روی قبرها ذکر می شده است. در گویش فارسی بکری در استهبان هنوز که هنوز هست واژگان کردی بسیاری یافت می شود که در وبلاگ گویش خیری ذکر شده است. مهاجرت بکرها از رستاق به خیر و مهاجرت بکرها از خیر به خشت و از خیر به خراسان شمالی حاکی از آن است که نسبت های خویشاوندی چندین نسل قبل تر باعث آن شده است. کتاب چاپ سنگی فارس نامه ناصری دقیقاً به این موضوع اشاره کرده است. بکرها شامل 5 یا 7 برادر و ایل تبار بوده اند که از کردستان ترکیه به مناطق مختلف ایران تبعید می شوند. هم اکنون در خلخال اردبیل هم شواهدی از حضور بکر ها دیده می شود. دسته ی دیگری از مردم فارس نیز به نام بکر با تلفظ beker شناخته می شوند که جدای از طایفه بزرگ بکر هستند و اصالتاً از اعراب انصاری هستند. در منطقه سهل آباد، خانه کت و قشنگ خوابی خیر استهبان مردم زیادی هستند که به نام بکر شناخته می شوند. اما این موضوع صرفاً به علت همجواری این مردم با بکرهاست و اکثریت قریب به اتفاق آنها بکر نیستند و این موضوع در ادبیات شفاهی مردم خیر وجود دارد و تعداد خانواده های بکر بسیار کمتر از آنی هستند که مردم خیر به نام بکر می شناسند. بکرها هیچ وقت به صورت کوچ رو زندگی نمی کردند و علت آن هم نبودن گرمسیر و سردسیر و کوچ راه خاص آن ها بوده است. بکرها همانند تمام آریایی ها یکجانشین بوده اند و زندگی کوچ رویی در ایران تنها مختص ترک ها بوده است که در زمان سلجوقیان به فلات ایران سرازیر شده اند. کردها در مناطق دیگری از جنوب ایران مانند منطقه ممسنی، کازرون و شیراز سکنی گزیده اند و گویش آنها هنوز هم بر این مدعا صادق است. سرسلسله دو امپراتوری بزرگ هخامنشی و ساسانی یعنی کوروش بزرگ و اردشیر بابکان هر دو دورگه های فارس و کرد بوده اند. حضور طایفه کرد بازرنگی در استهبان و ملوک شبانکاره که از کردهای فارس بوده اند در ایج استهبان کاملاً محرز و شناخته شده است و همه ی اینها حاکی از آن است که بین کردها و فارس ها در استان فارس اتحاد خاصی وجود داشته است و علت اصلی آن پیوندهای ناگسستنی نژادی و خویشاوندی آنهاست. دوست فرهیخته و فرزند برومند بکر بزرگ، آقای فرهادی، طی کتابی که در آینده نزدیک چاپ خواهد شد به همه این پرسش ها پاسخ می دهد.

روایت دوم

    عشایر بکر که با فارسی تکلم می کنند از سابق در مسیر (همجوار) کوچروی ایل عرب جباره و شیبانی عشایر نینه کوچرو و دامداری داشته اند. بنا به گفته اشخاص کهنسال بکر ، به دلایلی دولت وقت (حکومت قاجاریه) این طایفه را چهار بنیچه کرده ، قسمتی به ترکمن صحرا ، عده ای به طرف بجنورد خراسان و عده ای رابه طرف خشت دالکی از توابع بوشهر و عده ای را به سرکوه داراب متفرق و تبعید می کنند و قسمتی هم در فارس در منطقه اولیه باقی مانده اند . بکر های فعلی در مناطق " خانه کت ، قشم قاوی ، سهل آباد از توابع استهبان ، و روستای معزآباد جابری " مقیم اند از همان بکرهای باقی مانده در فارس می باشند . 1_بکر های خانه کت : از چند اولاد بنام های " اولاد حسین ، کربلایی محد خان ، اولاد باقر ، اولاد امراله ، اولاد کرم بیگ)این اولاد سابقا از کرمان به فارس مهاجرت کرده و به طایفه بکر پیوسته اند .( ،اولاد بشیر ، اولاد غلامرضا (سابقه از طایفه لشنی به بکر پیوسته اند .( و اولاد فرهاد " تشکیل شده اند . 2_بکر های قشم قاوی : شامل " اولاد علی نظرخان ، اولاد خدا داد ، اولاد محدخان ، اولاد شیرزاد ، و قسمتی از اولاد کرم بیگ می باشند . شهرت اکثر بکر ها " رنجبر و جنگلی " است . بکر های سهل آباد استهبان و معزآباد جابری نیز از بکر های خانه کت و قشم قاوی هستند که به آنجاها رفته اند . بکر های ساکن معزآباد اکثرا از اولاد فرهاد می باشند . منبع : وقایع ایلات خمسه نوشته علی محمد نجفی

روایت سوم

    مطابق بیان کتاب فارس نامه ناصری زادگاه اصلی بکرهای ایران دهستان خیر است و بیشت از یک هزاره می باشد و  عده ای از آنها از خیر به سه ناحیه خراسان شمالی، خشت بوشهر و چالدران ( جهت جنگ با سپاه کشور عثمانی ) گسیل می شوند.

آیا روستای بکر داراب با بکرهای خانه کت ارتباطی دارد؟؟؟

بکر (داراب)، روستایی از توابع بخش رستاق شهرستان داراب در استان فارس ایران است.

بکر (داراب)

اطلاعات کلی
کشور	ایران
استان	فارس
شهرستان	داراب
بخش	بخش رستاق
دهستان	کوهستان (داراب)
مردم
جمعیت	۲۲۴ نفر
کد آماری	۰۷۵۵۸۹

این روستاقدمتی بین ۲۰۰تا۳۰۰سال دارد که به احتمال زیادمردم ان ازتبعیدیان دوره حاکمیت آقا محمدخان قاجار یانادر شاه می‌باشند، نام بکرازطایفه عرب که خودرا منسوب به امیرمصیب سقفی می‌دانند گرفته شده است، البته این طایفه بخاطر همجواری باقوم بکرکه اکنون عده ای از آنها درخیر استهبان وشهرستان خرامه زندگی میکنندخودرااز طایفه بکرمیدانندودراصل ازطایفه بکرنیستند.

ازانجاکه درگذشته اکثریت مردم وبزرگان یاخوانین این روستااز طایفه بکر بوده‌اند به ان بکر گفته میشودو درحال حاضر بیش از۵۰درصد جمعیت این روستاکه خودرابکری می‌دانند بکری نیستند.

این روستا یک قبرستان تاریخی داردکه تاحدودی هویت وتاریخ مردم روستا رامشخص می‌کند، طبق همین آثار وگفته های افرادقدیمی و کهنسال معلوم می شودکه ای روستا دریک صده قبل تر فراتر از چیزی بوده که ما اکنون مشاهده می‌کنیم، بکردرگذشته ای نچندان دور روستایی شناخته شده و مهم درتمام کوهستان بلکه حاکم کوهستان بوده که بقیه طوایف وروستاها زیر مجموعه ان بوده‌اند واز ان بنام بکرات یا چهاردهنه بکر یاد می‌شده، ولی باگذشت زمان وتغییر روند سیاسی وحکومتی ایران دستخوش تغییراتی شده که نام این روستا را کمرنگ تر کرده واز اولویت ان دربین روستاهای سرکوه داراب کاسته وجمعیتش بسیار کمتر از قبل شده است.

بزرگان وافراد صاحب نام بکر

بکرهم همانند بسیاری از مناطق دیگر بزرگانی داشته که نام بعضی از آنان را ذکر می‌کنیم، حاج غلامحسین خان بکری-ازاولین خوانین بکر، امیرقلی خان-فرزندحاج غلامحسین که بکر درعهد ایشان دراوج قدرت بوده است، زیادخان بکری ملقب به زیادروشن یازیادکلانتر-ایشان تنهاکسی بود که توانست حکم کلانتری را ازدولت بگیردوتمام کدخدایان وخوانین منطقه رازیرنفوذخود داشته باشد، اقابگ خوبیاری-کدخدای شجاع وصاحب قدرت، حاج غلامحسین دورقی بانی حسینیه تاریخی بکروشخص بسیارزاهدوخداترس، کربلایی نجمعلی کرمانی- ازافرادمشهور ومذهبی، حسین خان کالکاظم- کدخداخوش اخلاق وصاحب قدرت.

اثای از دوره باستان:

بکرعلاوه بر تاریخ۳۰۰ساله که ذکرشد اثارونقوشی دران دیده می‌شود که نشاندهنده رفت وامد مردم دراین مکان تا بیش از ۱۵۰۰سال یا۲۰۰۰سال است ازجمله این اثارقلعه ای منسوب به گبرهاوقبرستان باستانی که مربوط به غیرمسلمانان است می‌باشد.

آستام مقدس حضرت شاه عبدالعظیم(ع)

در تابلویی که در حرم وجود دارد و از کتاب انساب امیرتیمور نوشته شده است، نسب ایشان بدین صورت در شجره مبارکه وی آمده است: حضرت امامزاده شاهزاده عبدالعظیم ابن امامزاده شاهزاده عبدالله ابن امامزاده شاهزاده اسماعیل ابن امامزاده شاهزاده محمد ملقب بارقط ابن امامزاده شاهزاده عبدالله الباهرابن حضرت امام زین العابدین (علیه السلام).به امامزاده شاه عبدالعظیم (علیه السلام) معروف است.

زیات نامه :

السَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا السَّیِّدُ الزَّکِیُّ، اَلطّاهِرُ الوَلِیُّ، وَالدّاعِی الحَفِیُّ؛ اَشهَدُ اَنَّکَ قُلتَ حَقّاً، حَقّاً، وَنَطَقتَ حَقّاً وَصِدقاً، وَدَعوتَ اِلی مَولایَ وَمَولاکَ، عَلانِیَةً وَسِرًّا، فازَ مُتَّبِعُکَ، وَنَجا مُصَدِّقُکَ، وَخابَ وَخَسِرَ مُکَذِّبُکَ، وَالمُتَخَلِّفُ عَنکَ، اَشهَد لی بِهذهِ الشَّهادَةِ، لِاَکونَ مَنَ الفائِزینَ بِمَعرِفَتِکَ وَطاعَتِکَ، وَتَصدیقِکَ وَاتِّباعَکَ، وَالسَّلامُ عَلَیکَ یا سَیِّدی وَابنَ سَیِّدی. اَنتَ بابُ اللهِ المُؤتی مَنهُ، وَالمَأخوذُ عَنهُ، اَتَیتُکَ زائِراً، وَحاجاتی لَکَ مُستَودِعةً، وَها اَنَا ذا اَستَودِعُکَ دینی وَاَمانَتی، وَخَواتیمَ عَمَلی، وَجَوامِعَ اَمَلی اِلی مُنتَهی اَجَلی، وَالسَّلامُ عَلَیکَ وَ رَحمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُه.

***

سلام بر تو ای آقای پاک و پاکیزه و سرور من و ای دعوت کننده (به حق) به مهربانی، گواهی دهم که تو حق گفتی و به حق و راستی سخن کردی و (مردم را) آشکارا و نهان بسوی مولای من و مولای خودت دعوت فرمودی رستگار شد پیرو تو و نجات یافت تصدیق کننده ات و نومید و زیانکار شد تکذیب کننده ات و آنکس که با تو مخالفت کرد گواه باش برای من این گواهی را تا من بوسیله معرفت و اطاعت تو و تصدیق و پیروی کردنت از زمره رستگاران باشم و سلام بر تو ای آقای من و ای فرزند آقای من توئی درگاه خدا که از آن درآیند و (معالم دین را) از آن بگیرند آمده ام به درگاهت برای زیارت و حاجتهای خود را به تو سپرده ام و من اکنون به تو می سپارم دینم و امانتم و سرانجام کارهایم و همه آرزوهایم را تا پایان عمرم و بر تو باد سلام و رحمت خدا و برکاتش.

اطلاعات فیزیکی و معماری:

مقبره امامزاده عبدالعظیم (علیه السلام) در بخش رونیز شهرستان استهبان، دهستان خیر، در شمال روستای خانه کت واقع شده است. و در کنار جاده واقع شده است. بنای ساختمان بقعه امامزاده با طرح اداره کل اوقاف و امورخیریه فارس تجدیدبنا شده و اسلوب آن هشت ضلعی است و ارتفاع گنبد حدود 12 متر می باشد. بنای ساختمان بقعه هنوز کامل نشده است و ضریح این امامزاده فلزی نقره ای و طلایی است. بقعه به ابعاد تقریبی 2 متر و 70 سانتی متر 2 متر و 10 سانتی متر و ارتفاع 2 متر و 80 سانتی متر توسط استادکاران ماهر اصفهانی با هزینه ای بالغ بر سیصد میلیون ریال ساخته و نصب گردیده است.

آدرس:استان فارس ـ شهرستان استهبان - بخش رونیز ـ دهستان خیر ـ روستای خانه کت

 

خانه کت در لغت نامه دهخدا

معنی خانه کت بکر در لغت نامه دهخدا

خانه کت بکر. [ ن ِ ک ِ ب ِ ک ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خیر (ماه فرخان ) بخش اصطهبانات شهرستان فسا، واقع در 48 هزارگزی شمال باختر اصطهبانات و کنار راه فرعی خرامه به نیریز و اصطهبانات. این ده در دامنه ٔ کوه قرار دارد و آب و هوایش معتدل ومالاریایی است. به آنجا 361 تن سکونت دارند که شیعی مذهب و فارسی و ترک زبانند. آبش از چشمه وه و محصولش غلات است. اهالی به کشاورزی گذران میکنند و از صنایع دستی قالی می بافند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7).